(26) Głupi Liam...

         Rano obudziliśmy się koło 9. Zeszliśmy do kuchni, byli tam już rodzice Nialla, Zayn, Harry i Judy.
Wiedziałam, że Lou zawsze wstaje późno, ale gdzie Liam? Zawsze wstawał najwcześniej.
Zaniepokojona poszłam sprawdzić, czy wszystko u niego dobrze.
Zapukałam, lecz nikt się nie odezwał, weszłam do pokoju... nie było go tam.
Wróciłam z powrotem do kuchni.
- Gdzie jest Liam? - zapytałam zaniepokojona
- Wyszedł gdzieś, jakąś godzinę temu - odpowiedział mi Zayn
Trochę mi się zrobiło przykro... Przyzwyczaiłam się, że zawsze rano siedziałam z Liamem w kuchni.
Rozmawialiśmy, jedliśmy śniadanie i piliśmy kawę.
Tak jakoś... łyso było bez niego.
Moje rozmyślenia przerwała mama Nialla.
- A więc... Postanowiliśmy, że dziś wracamy do domu. Wpadniemy jeszcze go Grega. Nie macie nam tego za złe?
- Nie, nie... - odpowiedział Niall - a o której?
- No... myślę, że po śniadaniu.
- Dobrze - powiedział blondyn
Z jego tonu wywnioskowałam, że nie był smutny... raczej, cieszył się.
Jak postanowili, tak zrobili. O 10 już ich nie było.
Liam cały czas nie wracał do domu... zaczęłam się martwić.
- Niall... A może tak , zadzwoniłbyś do Liama... Trochę się marwie...
- Ale ja wiem gdzie on jest... - powiedział całując mnie w czoło - poznał jakąś dziewczynę i bardzo ją polubił... Jakaś Danielle, czy coś takiego.
Byłam zła... byłam bardzo zła. Czemu mi nie powiedział? I to ma być przyjaciel? O nie! Tego mu nie wybaczę.
Poszłam zła do salonu i  usiadłam na kolanach mojego blondaska.
Chyba zauważył mój zły humor.
- Hej, piękna! Co się stało?
- Bo jak on mi mógł nie powiedzieć, że kogoś ma! - krzyknęłam oburzona - Ja mu mówię o wszystkim, a on takie coś mi robi!
- Oj przestań, bo robię się zazdrosny.
Popatrzyłam na niego i dałam mu buziaka w policzek